تولد بهترین همسر دنیا مبارک :: ماجراهای من و ممد ::

روز نوشت

روزنوشت

پنجشنبه 24 مرداد 1387

زورگیری گربه ها

امسال تابستون به خاطر شرایطی که داشتم می بایست در هفته چند روز در یکی از دانشگاه های استان اصفهان فعالیت می کردم . تایمم طوری بود که مجبور میشدم در محوطه ی دانشگاه ناهار بخورم البته ناهار که نمیشه گفت چند لقمه ی سرپایی برای رفع گرسنگی.فضای سبز با طراوتی بود و خلوت به هر حال تابستونها اون محوطه از هر جای دانشگاه خلوت تر بود و بخصوص صدای زنگ هیچ موبایلی به گوش نمیرسید چون در اون قسمت موبایلها هم آنتن نمیدادند . فقط گاهی صدای جیغ عجیبی به گوش میرسید که تعجب برانگیز بود.به هر حال من از سر اجبار اونجا روی چمن یا نیمکت ها می نشستم تا غذا بخورم. روز اول بعد از یک روز سخت کاری غافل از همه جا داشتم منظره ی سبز رو به رو رو نگاه میکردم و گاهی گازی به لقمه ای که دستم بود میزدم ناگهان حضور سیاه رنگی رو حس کردم که به طرفم می اومد.

دیدم یک گربه ی سیاه سفیده که به طرفم میاد من هیچ عکس العملی نشون ندادم چون میدونم تو این مواقع گربه ها اگه احساس خطر بکنند دم و بدنشون و به بالا میدن و حالت تدافعی میگیرند.اما این گربه بیخیال تر از این حرفها بود کم کم نزیکتر شد به حدی که نیم متر بیشتر با من فاصله نداشت و در نهایت کنار من لم داد و فقط به صورتم نگاه میکرد هرچقدر هم سعی میکردم اونو دور کنم هیچ فایده ای نداشت.کم کم سر و کله ی یک گربه ی دیگه هم پیدا شد.آخرش اینکه اونها منو مجبور کردن پاشم برم روی نیمکت بشینم. اونها هم دنبالم اومدند و بعد از گذشتن زمانی شروع به جیغ زدن کردند. وای خدای من این گربه ها چشونه من که تا به حال همچین چیزی ندیده بود.در این چند روز چیزایی متوجه شدم. این گربه ها به غذا خوردن از دست آدم ها عادت کرده بودند و توقع داشتند هرکسی که اونجا میاد حتما بهشون غذا بده.اول به دهنت نگاه میکردن اگر متوجه میشدند داری غذا میخوری اونجا می نشستند تا بالاخره بهشون چیزی بدی و اگه این کارو نمیکردی شروع به جیغ زدن میکردن.خلاصه اینکه یا به زور غذا میگرفتن یا اینکه تو رو میترسوندند. من شده بودم موش اونها هم گربه و هر روز سر ناهار خوردن فلاکت داشتم.چند تا عکس ازشون گرفتم که اگه روی عکسها کلیک کنید میتونین بزرگ شدشو ببینید. این یکی عکس خیلی جالبه نگاه کنید چون نمیتونست بیاد روی نیمکت اومده بود زیر نیمکت که به من نزدیکتر باشه دمش پیداست.

نویسنده : سلطان بانو

6 نظر

آرشیو

« دیوار کوتاه باغ :: صفحه اصلی :: بهتر نفس بکشیم »

جمعه 29 اردیبهشت 1385

تولد بهترین همسر دنیا مبارک

تولد تولد تولدت مبارک ,مبارک مبارک تولدت مبارک , تولد تولد تولدت مبارک, مبارک مبارک تولدت مبارک

همه ی مهمونا به اتفاق دست دست ,رقص , رقص دست دست ,رقص , رقص (ای وای خدا مرگم بده این رقصا دیگه از دست حضار در رفت).شعر تولدت مبارک و بخونین که ممد شمعا رو فوت کنه اِ ِاِ اِ پس کیک کو ؟.خانوم کوچولو جان قربون دست اون کیک و از تو یخچال میشه بیارین .نه نه صبر کن این کیک خیلی سنگینه تانی جون عزیزم میشه شما هم یه کمکی بکنی.آخه این کیک خیلی بزرگه این همه بلاگفایی و همسایه های دور و بر باید همه کیک تولد ممد و بخورن.

چند دقیقه بعد....

ممد روصندلی از پشت کیک فقط موهاش پیداست همه ی همسایه ها دور وبرش جمع شدن و شعر می خونن .ممد هم به قول خودش کرماش داره می جنبه ها واسه فوت کردن شمعا ناز می کنه.

حضار : بیا شمعا رو فوت کن که صد سال زنده باشی .تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک

سلطان بانو : حضار عزیز توجه کنید .بالاخره ممد آقا شمعا رو فوت کرد

حاضران : هورا............

خونه رفت رو هوا هر کسی داره یه کاری می کنه

سلطان بانو : همگی بفرمایین از خودتون پذیرایی کنین.اون پایین یه بخش جدید هم گذاشتم که هر چی دلتون خواست با همدیگه گپ بزنین(چت زنده) .صورتک هم داره(smiliy) واسه اینکه بهتر بتونین احساستون رو نشون بدین .فقط سعی کنین یا اسمتون یا متنتون یا هر دو رو رو پینگلیشی بنویسین که مشکلی پیش نیاد .ممد هم میاد با همتون حرف می زنه.

خوب حالا به بیانیه ی سلطان بانو در زمینه ی این روز فرخنده توجه کنید:

سلام به همه ی مهمونای گل و مهربونمون .ممنون از اینکه قدم رنجه کردین و تو جشن تولد آقا ممد شرکت کردین.روز تولد ممد واسه من یه جورایی روز شکر گذاریه .شکر گذاری به این علت که خدا همچین موجود خوب و مهروبونی رو به وجود آورد و بعد به من این شانس رو داد که یارش بشم و تو دریای عشقش غرق بشم .می گم موجود چون واقعا نمی دونم ممد آدمه یا فرشته یا یه چیزی بالاتر از این دو تا (ممد انقد نگو: ایشششش ,بازم به من گفتی مهربون ,بابا بی خیال آخه من کجام انقد خوب و مهربونه.می دونم حالا داری اینو می گی .اما این یه بار و کوتاه بیا .هم من می دونم هم همه ی خانواده ,دوستا و آشناهایی که تو رو می شناسن).عزیزم, مهربونم, تنها امید و علت زنده موندنم تولدت مبارک.جیگرم امیدوارم تمام زندگیت سرشار از شادی و عشق و محبت باشه و هر گز رنگ و روی غم پا به سالهای زندگیت نذاره.

ببینم ممد کف پات احساس خارش نداره؟؟؟ حالا یه نیگا بنداز (دهه می گم یه نگا بکن ) آها حالا شد .خوب نگا کن دقیق تر, دقیق تر آهان حالا خوب شد.ببین من و کادوی تولدت اونجا زیر پاتیم منتظریم که یه الطفاتی بهمون بکنی.

مخلص و چاکر همیشگی اوس ممد :سلطان بانو

در 1:13 بֽظֽ توسط سلطان بانو ارسال شده موضوع : خانوادگی