افتتاح خبرگزاری کیلویی :: ماجراهای من و ممد ::

روز نوشت

روزنوشت

پنجشنبه 24 مرداد 1387

زورگیری گربه ها

امسال تابستون به خاطر شرایطی که داشتم می بایست در هفته چند روز در یکی از دانشگاه های استان اصفهان فعالیت می کردم . تایمم طوری بود که مجبور میشدم در محوطه ی دانشگاه ناهار بخورم البته ناهار که نمیشه گفت چند لقمه ی سرپایی برای رفع گرسنگی.فضای سبز با طراوتی بود و خلوت به هر حال تابستونها اون محوطه از هر جای دانشگاه خلوت تر بود و بخصوص صدای زنگ هیچ موبایلی به گوش نمیرسید چون در اون قسمت موبایلها هم آنتن نمیدادند . فقط گاهی صدای جیغ عجیبی به گوش میرسید که تعجب برانگیز بود.به هر حال من از سر اجبار اونجا روی چمن یا نیمکت ها می نشستم تا غذا بخورم. روز اول بعد از یک روز سخت کاری غافل از همه جا داشتم منظره ی سبز رو به رو رو نگاه میکردم و گاهی گازی به لقمه ای که دستم بود میزدم ناگهان حضور سیاه رنگی رو حس کردم که به طرفم می اومد.

دیدم یک گربه ی سیاه سفیده که به طرفم میاد من هیچ عکس العملی نشون ندادم چون میدونم تو این مواقع گربه ها اگه احساس خطر بکنند دم و بدنشون و به بالا میدن و حالت تدافعی میگیرند.اما این گربه بیخیال تر از این حرفها بود کم کم نزیکتر شد به حدی که نیم متر بیشتر با من فاصله نداشت و در نهایت کنار من لم داد و فقط به صورتم نگاه میکرد هرچقدر هم سعی میکردم اونو دور کنم هیچ فایده ای نداشت.کم کم سر و کله ی یک گربه ی دیگه هم پیدا شد.آخرش اینکه اونها منو مجبور کردن پاشم برم روی نیمکت بشینم. اونها هم دنبالم اومدند و بعد از گذشتن زمانی شروع به جیغ زدن کردند. وای خدای من این گربه ها چشونه من که تا به حال همچین چیزی ندیده بود.در این چند روز چیزایی متوجه شدم. این گربه ها به غذا خوردن از دست آدم ها عادت کرده بودند و توقع داشتند هرکسی که اونجا میاد حتما بهشون غذا بده.اول به دهنت نگاه میکردن اگر متوجه میشدند داری غذا میخوری اونجا می نشستند تا بالاخره بهشون چیزی بدی و اگه این کارو نمیکردی شروع به جیغ زدن میکردن.خلاصه اینکه یا به زور غذا میگرفتن یا اینکه تو رو میترسوندند. من شده بودم موش اونها هم گربه و هر روز سر ناهار خوردن فلاکت داشتم.چند تا عکس ازشون گرفتم که اگه روی عکسها کلیک کنید میتونین بزرگ شدشو ببینید. این یکی عکس خیلی جالبه نگاه کنید چون نمیتونست بیاد روی نیمکت اومده بود زیر نیمکت که به من نزدیکتر باشه دمش پیداست.

نویسنده : سلطان بانو

6 نظر

آرشیو

« سرویس ملی افتخار ملی ؟؟؟ :: صفحه اصلی :: افکار ناپخته ی عمومی »

یکشنبه 5 شهریور 1385

افتتاح خبرگزاری کیلویی

عرض ادب داریم خدمت شمایی که به عناوین مختلف اعم از بیکاری یا هر دلیل خوب دیگه زندگی رو رها کردینو چسبیدین پشت شیشه مانیتور و دارین این چرندیات ما که البته درست ترش گاه نوشته های ما رو میخونین

خب ما همراه با عیال مربوطه تصمیم گرفتیم که رو این قضیه که باید در این دنیای مجازی رسالتی داشته باشیم و برای نیل به اون تلاش کنیم بیشتر فکر و سرمایه گذاری کنیم نتایج حاصله هم کماکان راضی کننده بود پس تا اینجا ما تصمیم گرفتیم ببینیم کجای وبلاگ نویسی هستیم که یکی از دوستانمون (استاد احسان صدیقی)طبقه بندی جالبی رو راجع به بلاگرای محترم ارائه دادند ایشون جزو اولین کسانیه که در ایران صاحب سبک هستند واز قدیم الایام میلاگیدند: و شرحی که ارائه داده به قرار زیر است:

برخی خاطره نویسی میکنند که این کار از قدیم مرسوم بوده و به میمنت تکنولوزی از کاغذهای کاهی به وب منتقل شده بعضی دیگر داستان مینویسند و برخی از کارهای هنری و خود ودیگران که همه اینها در دسته وبلاگهای هنری جا میگیرند.برخی وقایع روزمره را مینویسند و نکته سنجی میکنند و نقد بر جامعه و اطراف دارند و در حقیقت نوعی روزنامه نگاری است.برخی دیگر که صاحب نظر و سبک هستند و در حقیقت لیدر جامعه های مختلف محسوب میشوند و با قلم بر تفکرات لایه گذاری می کنند که در مدت زمان خاصی حمایت جمعی را برخوردار میشوند . به خواسته خود خواهی و نخواهی دست پیدا میکنند.
برخی دیگر از دیوار مردم بالا میروند اینگونه که وب گردی را پاسی از شب گذشته آغاز می کنند و هر آنچه زیباست به یادگار (البته امانت) برمی دارند که عده ای رسم ادب بجا می آورند و عده ای دیگر از دیوار پایین می آیند.
برخی دیگر حجویات سر هم می کنند بر سر این و آن فریاد می زنند و بی هیچ منطقی خزاولات سرهم می کنند.
اما عده ای دیگر بر این عقیده اند که ببینیم وبلاگ که می گویند دیگر چیست؟ نکند از بقیه جا بمانیم! و نمیدانند چه کنند و از کجا شروع کنند
پس تصمیم بر این مطلب گرفتیم که جایی رو بسازیم اسمشم بذاریم خبرگزاری کیلویی
خواستیم مجله ای باشه که بهترین بلاگرای ایران سایر بلاگرها را در حوضه ی تخصصی خودشون نقد کنند البته این کار از عهده ی من ساخته نیست ولی سلطان بانو با سابقه ای چهار ساله از سابقه ی پنج ساله ی وبلاگ نویسی در ایران
و داشتن افتخار نویسندگی در وبلاگ خبر چین نخستین مجله ی تخصصی وبلاگ ایران به سر پرستی مجید زهری قول یاری به من دادند اما خب پس از مدتی متوجه شدیم که در جابلاگی قبل از ما اساتید دست به کار شدند و جای اشاره به این نکته هم هست که حضرت مکافات که معرف حضور بچه محلا هستندو من برای ایشون به عنوان یک پیشکسوت احترام زیادی قائلم نیز در جابلاگی حضور دارندو خب مجبور شدیم مسیرمون رو عوض کنیم
حالا ما به یاری حق با روزی شش خبر در سه نوبت کار را آغاز میکنیم از دوستان هم دعوت به همکاری میکنیم و امیدواریم که به زودی خبرگزاری کیلویی جزو بهترین خبرگزاری های فارسی و صاحب سبک قرار بگیره
در ضمن از رفقای بچه محل هم که لینک خبر گزاری را با عنوان خبرگزاری کیلویی و با آدرس www.m4ndm.blogfa.com به لینکدونی خود اضافه کنند کمال تشکر و قدر دانی را دارا هستیمو هر هفته دو تا لینک از بچه های خودمون که در این زمینه ما را یاری کنند در خبرگزاری معرفی میکنیم
امضا: ممد رضا
هیچوقت پیش بینی نخواهید کرد ماجراهای من و ممد چه خواهد نوشت !!
ماندگاریم به ماندنتان

در 3:05 بֽظֽ توسط سلطان بانو ارسال شده موضوع : عمومی