عمو نوروز اومده :: ماجراهای من و ممد ::

روز نوشت

روزنوشت

پنجشنبه 24 مرداد 1387

زورگیری گربه ها

امسال تابستون به خاطر شرایطی که داشتم می بایست در هفته چند روز در یکی از دانشگاه های استان اصفهان فعالیت می کردم . تایمم طوری بود که مجبور میشدم در محوطه ی دانشگاه ناهار بخورم البته ناهار که نمیشه گفت چند لقمه ی سرپایی برای رفع گرسنگی.فضای سبز با طراوتی بود و خلوت به هر حال تابستونها اون محوطه از هر جای دانشگاه خلوت تر بود و بخصوص صدای زنگ هیچ موبایلی به گوش نمیرسید چون در اون قسمت موبایلها هم آنتن نمیدادند . فقط گاهی صدای جیغ عجیبی به گوش میرسید که تعجب برانگیز بود.به هر حال من از سر اجبار اونجا روی چمن یا نیمکت ها می نشستم تا غذا بخورم. روز اول بعد از یک روز سخت کاری غافل از همه جا داشتم منظره ی سبز رو به رو رو نگاه میکردم و گاهی گازی به لقمه ای که دستم بود میزدم ناگهان حضور سیاه رنگی رو حس کردم که به طرفم می اومد.

دیدم یک گربه ی سیاه سفیده که به طرفم میاد من هیچ عکس العملی نشون ندادم چون میدونم تو این مواقع گربه ها اگه احساس خطر بکنند دم و بدنشون و به بالا میدن و حالت تدافعی میگیرند.اما این گربه بیخیال تر از این حرفها بود کم کم نزیکتر شد به حدی که نیم متر بیشتر با من فاصله نداشت و در نهایت کنار من لم داد و فقط به صورتم نگاه میکرد هرچقدر هم سعی میکردم اونو دور کنم هیچ فایده ای نداشت.کم کم سر و کله ی یک گربه ی دیگه هم پیدا شد.آخرش اینکه اونها منو مجبور کردن پاشم برم روی نیمکت بشینم. اونها هم دنبالم اومدند و بعد از گذشتن زمانی شروع به جیغ زدن کردند. وای خدای من این گربه ها چشونه من که تا به حال همچین چیزی ندیده بود.در این چند روز چیزایی متوجه شدم. این گربه ها به غذا خوردن از دست آدم ها عادت کرده بودند و توقع داشتند هرکسی که اونجا میاد حتما بهشون غذا بده.اول به دهنت نگاه میکردن اگر متوجه میشدند داری غذا میخوری اونجا می نشستند تا بالاخره بهشون چیزی بدی و اگه این کارو نمیکردی شروع به جیغ زدن میکردن.خلاصه اینکه یا به زور غذا میگرفتن یا اینکه تو رو میترسوندند. من شده بودم موش اونها هم گربه و هر روز سر ناهار خوردن فلاکت داشتم.چند تا عکس ازشون گرفتم که اگه روی عکسها کلیک کنید میتونین بزرگ شدشو ببینید. این یکی عکس خیلی جالبه نگاه کنید چون نمیتونست بیاد روی نیمکت اومده بود زیر نیمکت که به من نزدیکتر باشه دمش پیداست.

نویسنده : سلطان بانو

6 نظر

آرشیو

« خدایی هست که همه چیز را میبیند :: صفحه اصلی :: ماجراهای من و ممد چیست؟! »

چهارشنبه 1 فروردین 1386

عمو نوروز اومده

تیک تاک تیک تاک .من دارم تموم میشم.از یه طرف تاپ توپ تاپ توپ ( صدای قدم .به نظر شما صدای قدم همینطوریه) من دارم میام.

چه لحظه های نشاط انگیز و اضطراب آوریه رفتن تو سال جدید .چه رویای قشنگیه اومدن بهار. چقدر شادی بخشه گذاشتن یک سال پشت سر با یه کوله بار خاطرات دو نفره ی شاد. همین دیروز بود که همگی خونه ی مادر بزرگ واسه شام عید جمع شده بودیم (دوباره فردا باید بریم شام بخوریم) گل میگفتیم و گل میشنیدیم. به سال جدید که فکر میکنم یه شادی کوچیک ته دلم می جنبه.میگه اگه بدونی سال آینده چی دارم واست.بهش میگم شادی یا غمگین ؟ میگه مگه نمیبینی چقدر شادم .بعد رو به خدا میگم خدایا یعنی میشه شادی بدی؟ بعد میگم من تنهایی شو دوست ندارم واسه همه میخوام .واسه ممدم میخوام واسه مریض ها میخوام واسه این دوستم میخوام واسه مامانا میخوام واسه گرفتارها میخوام… اصلا چی میشه همه از اینا زیاد داشته باشن ؟؟؟؟ ما میخوایم . از حرف خودم خندم میگیره. بعدش میگم خوب مگه چیه .کجاش خنده داره؟ اونجاش که همه شاد باشن.یه جایی خوندم غم و شادی از طرز نگاه ما به وجود میاد پس زیاد هم غیر ممکن نیست. حتی میشه به بدترین اتفاقات هم با دید مثبت نگاه کرد فقط باید بخوایم.پس مشکل از دادن و ندادن خدا نیست مشکل از خودمونه .مثل همیشه. فکر کنم کل بدبختی های آدما از خودشون باشه.خدا که ما رو دوست داره. دنیا رو هم زیبا آفریده. همه چیز واسه همه ( به تعداد ) آفریده. این وسط خودمونیم که کار شکنی میکنیم مثلا یک عده حق خوری میکنن و یک عده گرسنه میمونن. پس ایندفعه که غصه دار شدی ببین کجای کارت ایراد داره.

عید نوروز مبارک باشه.با آرزوی شادکامی در سال جدید واسه ایرانیان داخل و خارج کشور .

ماجراهای من و ممد

پ ن یک : لوگوی انجمن بانوان رو عوض کردم ( هورااااااا) در تعطیلات نوروز هم کارای ویژه ای داریم . در این ارتباط واسه همه ایمیل دادم.اگه امتیازتون از دیگران کمتره من چیکار کنم خوب ؟ خودتون تنبلی کردین و بیخبر موندین از من گفتن بود.

پ ن دو : آخه من چقدر بگم ما روزنوشت داریم .عزیزان من دلبندانم اگر وبلاگ ما پینگ شده بود و مطلبی در قسمت اصلی وجود نداشت شما به سمت راست صفحه بالا قسمت روزنوشت مراجعه کنید .اون موقع با متن روزنوشت مواجه میشین.فداتون بشم من یک کمی دقت کنید.

پ ن سه : فکر نکنین کارت پستال نوروزی یادم رفته ها دیروز آماده بود اما از بس این کارای آخر سال زیاده تا الان نتونستم آپ کنم ببخشین دیگه چند تا از نمونک هاشو میذارم اینجا با مراجعه به قسمت گالری میتونین بردارین

پ ن چهار :بازم واستون عیدی دارم فقط چون سرم شلوغه فرصت میخوام .اگه بدونین چیا دارم ؟ الان احساس بابانوئل بودن بهم دست داده.

پ ن پنج : شرمنده ما یه مدتی اصلا براتون کامنت نذاشیتم .انشاالله در آینده جبران میشه این ممد بیاد خودم خدمتش میرسم ولی بمیرم الهی از کار زیاد خیلی خسته شده .از همین تریبون اعلام میکنم : همسر عزیزم خسته نباشی.

دریافت کارت پستال نوروزی

در مورد این پیوست: من معذرت میخوام واقعا ببخشیدا اما خیلی خندم گرفت. اول واسه اینکه یک انسان باید به چه حد از استیصال برسه که بگه منم بلدم .دوم از کامنتهای اون کسی که مثلا اومده بود طرفداری به یاد دوستی خاله خرسه افتادم .به ایشون هم بگم یادم نمیاد در مورد موضوع به این بی اهمیتی با کسی حرفی زده باشم.در کل مهم برای من فقط دفاع از دوستم بود و نظر کسی برام اهمیت نداره چون خودم خودمو و دوستانم منو خوب میشناسن.

در 2:00 قֽظֽ توسط سلطان بانو ارسال شده موضوع : عمومی