وقتی اون اتفاق می افته :: ماجراهای من و ممد ::

روز نوشت

روزنوشت

پنجشنبه 24 مرداد 1387

زورگیری گربه ها

امسال تابستون به خاطر شرایطی که داشتم می بایست در هفته چند روز در یکی از دانشگاه های استان اصفهان فعالیت می کردم . تایمم طوری بود که مجبور میشدم در محوطه ی دانشگاه ناهار بخورم البته ناهار که نمیشه گفت چند لقمه ی سرپایی برای رفع گرسنگی.فضای سبز با طراوتی بود و خلوت به هر حال تابستونها اون محوطه از هر جای دانشگاه خلوت تر بود و بخصوص صدای زنگ هیچ موبایلی به گوش نمیرسید چون در اون قسمت موبایلها هم آنتن نمیدادند . فقط گاهی صدای جیغ عجیبی به گوش میرسید که تعجب برانگیز بود.به هر حال من از سر اجبار اونجا روی چمن یا نیمکت ها می نشستم تا غذا بخورم. روز اول بعد از یک روز سخت کاری غافل از همه جا داشتم منظره ی سبز رو به رو رو نگاه میکردم و گاهی گازی به لقمه ای که دستم بود میزدم ناگهان حضور سیاه رنگی رو حس کردم که به طرفم می اومد.

دیدم یک گربه ی سیاه سفیده که به طرفم میاد من هیچ عکس العملی نشون ندادم چون میدونم تو این مواقع گربه ها اگه احساس خطر بکنند دم و بدنشون و به بالا میدن و حالت تدافعی میگیرند.اما این گربه بیخیال تر از این حرفها بود کم کم نزیکتر شد به حدی که نیم متر بیشتر با من فاصله نداشت و در نهایت کنار من لم داد و فقط به صورتم نگاه میکرد هرچقدر هم سعی میکردم اونو دور کنم هیچ فایده ای نداشت.کم کم سر و کله ی یک گربه ی دیگه هم پیدا شد.آخرش اینکه اونها منو مجبور کردن پاشم برم روی نیمکت بشینم. اونها هم دنبالم اومدند و بعد از گذشتن زمانی شروع به جیغ زدن کردند. وای خدای من این گربه ها چشونه من که تا به حال همچین چیزی ندیده بود.در این چند روز چیزایی متوجه شدم. این گربه ها به غذا خوردن از دست آدم ها عادت کرده بودند و توقع داشتند هرکسی که اونجا میاد حتما بهشون غذا بده.اول به دهنت نگاه میکردن اگر متوجه میشدند داری غذا میخوری اونجا می نشستند تا بالاخره بهشون چیزی بدی و اگه این کارو نمیکردی شروع به جیغ زدن میکردن.خلاصه اینکه یا به زور غذا میگرفتن یا اینکه تو رو میترسوندند. من شده بودم موش اونها هم گربه و هر روز سر ناهار خوردن فلاکت داشتم.چند تا عکس ازشون گرفتم که اگه روی عکسها کلیک کنید میتونین بزرگ شدشو ببینید. این یکی عکس خیلی جالبه نگاه کنید چون نمیتونست بیاد روی نیمکت اومده بود زیر نیمکت که به من نزدیکتر باشه دمش پیداست.

نویسنده : سلطان بانو

6 نظر

آرشیو

« هیاهوی درون..!! :: صفحه اصلی :: پسته ابراز وجود می کند »

پنجشنبه 15 شهریور 1386

وقتی اون اتفاق می افته

نميدونم تا حالا براي شما اتفاق افتاده . اينکه يهو براي عزيزي که از خودتون بيشتر دوستش دارين اتفاقي بيافته . طوري که در اون لحظه اصلا متوجه نشين چي شده . بي اختيار فقط پيگيري کنين که اصل ماجرا چي بوده. تا مدتي همش فکر کنين اين يه کابوسه که ممکنه هر آن از اون بيدار بشين اما هر چه زمان ميگذره متوجه ميشين که اين کابوس تمومي نداره.
يه لحظه به خودتون مياين که که با يک فاجعه روبه رو هستين و همه شما رو به صبر و کنار اومدن با اون مسئله دعوت ميکنن اما اين چيزي نيست که آسون باشه.هنوزم وقتي به اتفاق رخ داده فکر مي کنين باورتون نميشه.فقط يه کلمه بهت , تعجب مفرط , غم و اندوه.
اميدوارم هيچ وقت اينچنين اتفاقي براي کسي پيش نياداما توي زندگي آدما اين اتفاقيه که حتما چند بار رخ ميده مگر اينکه از همه زودتر بميريم.واقعا نميدونم در چنين شرايطي بهترين کار چيه چون ممکنه حادثه اي که دخ داده خيلي تلخ باشه.
اين چند روز من اين اتفاق و از چشم عزيزترين کسم تجربه کردم.فکر کنم شايد اين سخت تر باشه, اينکه ببيني عزيزت با غم بزرگي درگيره و در حالي که خودتم با اون غم درگيري نميدوني براي آروم شدن کسي که دوستش داري چه کاري بايد انجام بدي.ممد مثل هميشه نبود.به معناي واقعي غمگين بود و احساس اندوه ميکرد.اون عموشو که نزديکترين فاميل بهش بود رو به طور ناگهاني از دست داد.خيلي طول کشيد تا با قضيه کنار بيادو خيلي براش سخت بود.تو اين مدت فهميدم همسرم چقدر با عاطفست و چقدر در برابر غم ها استواره و حتي ميتونه در چنين شرايطي ديوار امني براي تکيه ي ديگران باشه.
عمو رفت و از خودش يه کوله بار خاطره و خوبي به جا گذاشت.خداش بيامرزد.

پ ن اول : نيکاي عزيزم در کماست. اون دوست عزيز و در واقع آبجي قديمي و مهربان.از خدا ميخوام که لذت تجربه ي دوباره ي زندگي رو به اون بچشونه.اينجا براي نيکا و سلامتيش ختم قرآن گرفتن.ميتونين شرکت کنين.

پ ن دوم : وقتي کسي براي دوستاش کامنت نذاره دليل بي وفايي , قهر , کينه , دو رويي و .. ميشه يا نميشه ؟؟!! به خدا ممد اين چند وقته امکان اينکه بياد نت رو نداشته و فعلا هم نداره.منم تا اونجا يي که تونستم به کارها رسيدگي کردم و ميکنم.

پ ن سوم : در پست بعدي ميخوام روشي رو نشنتون بدم که ديگه نيازي به بلاگرد , بلاگرولينگ , پينگ کردن و .. نداشته باشين.اين روش خيلي ساده و آسونه و کلي امکانات ديگه هم نصيبتون ميشه. ديگه نيازي به لينک هاي کنار وبلاگ نيست و فقط جنبه ي تزئيني پيدا ميکنه. منتظر آموزش باشين.

پ ن چهار : لينک هاي کنار وبلاگ رو طوري تنظيم کردم که فقط 30 لينک به روز شده ي اخير رو نشون بده .باقي لينک ها حذف نشدن بلکه فقط نمايش داده نميشن تا وقتي که پينگ بشن.کافيه به هنگام به روز کردم وبلاگتون در اين صفحه خودتون رو پينگ کنين.

تگ ها: