مشکل تو کدومه ؟
مدتیه مطلبی در وبلاگت ننوشتی ؟
دیگه از وبلاگت لـذت نمی بری؟
مزاحم وبلاگی ( یا بهتر بگم کامنتی یا ایمیلی ) داری؟
حالت از هر چی اینترنته به هم میخوره اما هنوز وبلاگت و دوستان قدیمیت و دوست داری؟
فکر میکنی با نوشتن وقتت و هدر دادی اما هنوزم وقتی مطالب وبلاگت و میخونی به وجد می آیی ؟
موضوعی برای نوشتن نداری , اما تو دلت پر از حرفه ولی نمیتونی بگی؟
فکر میکنی وبلاگت بی مخاطبه و نوشتن در این وبلاگ دقیقا آب در هاون کوفتنه ؟
بعضی وقتا به خودت میگی حالا انقدر بنویسیم آخرش که چی ؟
هنوز وبلاگی نداری اما بدت نمیاد که شروع کنی ؟
نمیدونی وبلاگ جدیدت رو چطور شروع کنی تا هر چه زودتر به نتبجه برسی؟
دوست داری وبلاگ بنویسی اما فکر میکنی وقت انجام اونو به طور مستمر نداری؟
انقدر سرت شلوغه که سردرگم شدی و به جایی احتیاج داری که حتی برای ده دقیقه خودت باشی ؟
فکر میکنی اگه بشینی و این کارو انجام بدی بیشتر از اونی که فکر میکنی وقت میگیره و وقتی متوجه میشی که به وبلاگ معتاد شدی ؟
کاملا تنها هستی و حتی یه گنجشک پیدا نمیشه که باهاش دردو دل کنی؟
فکر میکنی نوشتن کار کاملا بیهوده ایه اما با این حال وقتی نوشته های دیگران و میخونی احساس خوبی پیدا میکنی ؟
هر کدوم از این مشکل ها ممکنه مشکل یکی از ماها باشه.تعداد مشکلات ممکنه بیش از اینها هم باشه. حتی بعضی به علت نداشتن وبلاگ ( یا در واقع جایی که بتونن اونجا حرف بزنن) براشون مشکل به وجود میاد. مثلا کسی که فکر میکنه چیزی رو باید بگه یا اینکه هنری برای عرضه داشته باشه اما جایی برای بیان حرفاش یا نشون دادن هنرش به دیگران نداشته باشه.
وبلاگ یکی از امکانات خوبیه که تکنولوژی روز در اختیار ما گذاشته که میتونه در آن واحد نقش زهر و پاد زهر رو با هم بازی کنه.بستگی به نویسنده ی وبلاگ داره که بتونه درست از وبلاگش استفاده کنه یا نه, حتی یک صاحب وبلاگ میتونه وبلاگش رو به دارو تبدیل کنه.میشه با وبلاگ پرواز کرد.میشه با وبلاگ لذت خوانده شدن و احساس کرد.میشه با وبلاگ نویسنده شد. میشه با وبلاگ متفکر شد .میشه با وبلاگ منتقد شد .میشه با وبلاگ بازیگر شد . میشه با وبلاگ دیگه تنها نبود .میشه با وبلاگ... و در آخر میشه با وبلاگ از زندگی لـذت برد.فقط یک شرط داره : باید با فکر عمل کرد از ابتدای ایجاد وبلاگ.
اشتباه نکنید ! لـذت بردن از وبلاگ کار سختی نیست, نیاز به برنامه ریزی مفصل نداره, نیاز نیست نگران این باشین که میخواین کار سختی انجام بدین انجام این کار خیلی راحته وشروع اون خودش یه لـذته.
در سلسله مطالبی قصد دارم لذت وبلاگ نویسی رو از نظر خودم بیان کنم. شاید به درد کسی بخوره.برای قدم اول تصمیم بگیرید که از زندگی و زمان حال لـذت ببرید. این اولین نکته و مهمترین نکتست. تا نکته ی بعدی ...
پ ن یک : فکر کنم مدت زیادی میشه که دستی به سر و گوش لینک ها نکشیدم از دوستان یک خواهش دارم اونایی که به هر نحوی به این وبلاگ لینک دادن اما از طریق ما لینک نشدن در کامنت ها بگن تا لینک بشن .لینک دوستان در وبلاگ ما طوری تنظیم شده که فقط 30 لینک اخیر که به روز شدن نمایش داده بشه پس اگرکسی از دوستان قدیم میبینه لینکش نیست نگران نشه .علت پینگ نشدن وبلاگش در بلاگرولینگه. یک مطلب مهم : تحقیقات نشون داده که لینک های کنار وبلاگ یا همون تبادل لینک تاثیر چندانی در افزایش تعداد بازدید کنندگان نداره. فقط در حد چند نفر کلیکی که ممکنه بر حسب اتفاق رو اونها بشه. در واقع موتور های جستجو فقط لینک های واقع در متن اصلی رو چک میکنند .پس خواهشا انقدر برای لینک دادن و لینک گرفتن اصرار نکنین. واقعا بعضی رفتارها خیلی ناشایستند . من به شخصه اگه ببینم کسی در این مورد بچگانه رفتار میکنه نه تنها لینک نمیدم بلکه اون رو شایسته ی ارتباط هم نمیدونم .کسی که در چنین موارد بی اهمیتی انقدر خودش رو به آب و آتیش میزنه چطور میتونه دوست خوبی باشه ؟!
پ ن دو : خیلی وقته که برای دوستان کامنت نذاشتیم .ممکنه برای کسی سو تفاهم ایجاد شده باشه. تا جایی که امکان داره مطالب همه ی وبلاگ ها رو میخونیم.کامنت ها هم تا جایی که وقت بشه جواب داده میشن.من واقعا شرمندم که نشده به هر حال بیشتر از این در ارتباط متقابل باشیم .امیدوارم دوستان از اما خرده نگیرند.ممنون از تمای دوستانی که بدون چشم داشت کامنت میذارن
