یک سرویس وبلاگ نویسی خوب خیلی مهمه. اگر این گام خوب برداشته بشه میتونم ادعا کنم که خیلی از مشکلات بعدی به راحتی حل میشه.

خیلی ها فکر میکنند اگه از اول یک سایت و هاست اختصاصی داشته باشند نیمی از راه رو طی کردندو خیلی هم باکلاسه اما در واقع اینطور نیست.سایت و هاست اختصاصی مشکلات مخصوص به خودشون دارن و کار هر کسی نیست .درضمن هزینه و زمانی که برای مدیریت قسمت های جداگانه صرف میشه خیلی جان فرساست. و برای شروع کار اصلا توصیه نمیشه. حالا نمیخوام در مورد مشکلات و مصائب وبمستر بودن صحبت کنم بلکه قصد دارم در مورد سرویس های رایگان با شما بحث کنم.

پس از اینکه تصمیم قطعی در مورد مطالب وبلاگتون گرفتین بهتره با توجه به نیازی که دارین سرویس انتخاب کنید. اینجا سرویس های مختلف و معروف و با توجه به نیازی که از شما برطرف میکنند معرفی میکنم. توجه داشته باشین که من اونها رو به طور کاملا حرفه ای و ریز بررسی نمیکنم .هدف من شناخت نیاز از طرف شما و انتخاب سرویس با توجه به نیازتونه. که این از هر چیزی مهمتره. این کار در چند پست انجام میشه بهتره همه ی اونها رو بخونین و بعد خودتون در همه ی سرویس های معرفی شده یک اکانت بسازین و بعد با هر کدوم کمی کار کنین تا بفهمین با کدوم یکی راحت ترین .شاید الان بعضی بگن ااااه کی حالشو داره .از روی نوشته ایی که مینویسم که کوتاه و مختصره میتونین انتخاب کنید همین کافیه اما هر کس سلیقه ی خاص خودشو داره پس بهتره اندازه ی نیم ساعت به خودتون زحمت بدین و یک عمر راحت باشین.

چون سرویس های زیادی وجود داره من چند تا از بهترینشو انتخاب کردم و از بالا به همگی نگاه میکنم و کلی توضیح میدم.اگر تازه میخواین شروع کنین که راحتین اما اگه قبلا جایی نوشتین که از لحاظ سرویس خیلی اذیت شدین میتونین آرشیو رو حتی به طور دستی انتقال بدین و مطمئن باشین که خیلی به نفع شماست. 

1: ورد پرس (Wordpress)

وردپرس یک سرویس دهنده ی وبلاگه.امکانات عالی و بسیار سریعی در دسترس کاربران قرار میده. یکی از تفاوت هایی که وردپرس با بقیه ی سرویس دهنده ها داره اینه که امکان تغییر کامل قالب وبلاگ را به کاربر نمیده. اما در عوض چندین قالب شیک و زیبا به طور آماده و به طور عمومی در اختیار کاربران گذاشته تا همه استفاده کنند که همواره به تعداد اونها اضافه میشه .در ضمن امکان تغییرات جزئی و کلی  در ساید بار وبلاگ  را برای کاربران امکان پذیر کرده. میدونین از امتیازات این کار چیه؟ کسی نمیتونه کدهای جاوای مخرب و مزاحم بیننده در قالب خودش جا سازی کنه و صد البته صدها فایده ی دیگه. مثل قالبهای خراب و سنگین و مزاحمت هایی که از این طریق به همه فشار میاره.

شما در کنترل پنل وبلاگتون امکانات بسیار مفیدی در اختیار خواهید داشت از جمله یک شمارنده ی دقیق و عالی همراه با نمودار که اختصاصی خودتون هست.

همینطور امکانات جالبی که در کامنت دونی به شما داده میشه.مثل لینک به کامنت, امکان بستن آی پی , امکان تشخیص کامنت های هرزه , خروجی برای کامنتهای وبلاگ, همیشه اسم شما در حافظه ی سایت باقی میمونه و برای کامنت گذاشتن در وبلاگهای دوستانتون در وردپرس دیگر نیازی به وارد کردین اطلاعات ندارین, درج لینک در کامنتها و....

در ساید بار هم امکانات جالبی دارین مثل لینک به دوستان که اختصاصی خود سایت وردپرس هست , تاپ ترین نوشته ها , امکان داشتن چند خروجی, آرشیو موضوعی و قرار گرفتن زیر گروه برای اونها , امکانات جستجو به صورت کاملا حرفه ای...  

در صفحه ی اصلی وبلاگتون امکاناتی برای راحتی شما فراهم شده .مثلا چند لینک در بالای وبلاگ که فقط برای بلاگر نمایش داده میشه برای ویرایش نوشته و کنترل پنل. امکان ترک بک و امکان تب ها در پایین هر پست و ...

اگر از ابتدا از این سرویس استفاده کنید تبدیل وبلاگ به سایت هم براتون خیلی خیلی راحت میشه. در ضمن اگر قبلا از سرویس های معروف خارجی استفاده میکردید برای انتقال مطالب هم بخشی در نظر گرفته شده .

در فضای اینترنت هزاران مطلب آمورشی در باب استفاده از وردپرس و فواید اون نوشته شده که با یک سرچ ساده میتونین همه ی اونها رو بدست بیارن و با دقت مطالعه کنید.

و اما نکته ی مهم , این سرویس برای که توصیه میشود : اگر مطالب وبلاگ برای شما از اهمیت ویژه ای برخورداراست , اگر زود زود آپ میکنید, اگر کامنتها برای شما مهم هستند و مزاحم کامنتی دارید, اگر دوست دارید وبلاگتان براحتی در همه جا قابل آپ کردن باشد ( مثلا از طریق موبایل  و ایمیل), اگر قالب وبلاگ برای شما اهمیت چندانی ندارد و به سادگی اهمیت میدهید, اگر سرعت وبلاگ برای شما مهم است, اگر از خرابی های زیاد سرویس خود در عذاب هستید ,اگر میخواهید مطالب به خوبی در گوگل و سرویس های جستجو ایندکس شود, اگر از تبلیغات بزرگ و مضحک سرویس های رایگان خسته شده اید و در نهایت اگر در نظر شما کیفیت از کمیت مهمتر است وردپرس را توصیه میکنیم.

پ ن یک : عید همگی مبارک.با بهترین آرزوها برای شما دوست عزیز و همراه ماجراهای من و ممد.

پ ن دو : من معمولا نوشته هامو به زبان عامیانه مینویسم .به نظرم نوشته اینطور ملموس تره .به نظر شما مطالب آموزشی رو عامیانه بنویسم یا رسمی ؟؟

پ ن سه : بازم خواهش دارم افرادی که به ما لینک دادن اما لینکشون در لیست نیست یه اشاره ی کوچولو بکنن. توجه داشته باشین لینک رول ما تنها 30 لینک به روز  و پینگ شده رو نمایش میده.

ننه جون میگه به این ده لوز (روز) میگن محلم ( محرم) اما محلم یک ماهه . یه اتفاق مهمی افتاده اونم اینکه آقامون امام حسین (ع) و یزیدیا از لوی کینه و بی تلبیتی کشتن  یا به طول دقیق تل (به طور دقیق تر) شهید کلدن ( پیسته هنوز توی شهید مشکل مهنایی ( معنایی ) داله) .ننه جون میگه آدم باید توی این لوزا عزادالی ( عزاداری) کنه , هل چند پیسته تا اون شب که نلفته بود تیکیه ( تکیه) نمیدونست عزادالی یهنی چه.ننه جون از ده لوز قبل دیگه موهاشو لنگ مکشی ( رنگ مشکی) و ناخوناشو حنایی نکلده.آبجی جون و مامانی هم از چند لوز قبل دیگه نلفتن آلایشگاه.مامانی میگه باید توی محلم ساده و مکشی پوش باشیم این نشون میده که ما غم دالیم و ما شیهه ( شیعه) هستیم .داداشی جون لباس مکشی شو از توی کمد دل آولده و کلی قل و پُز داده که من میلم هیات.پیسته اولش نمیدونست هیات یهنی چه.داداشی گفته یه دسته آدمن که با هم عزادالی میکنن.خوب آخه یکی نیست بگه آخه پیسته مهنی عزادالی لو هم نمیدونه .

دیشب پیسته ,مامانی, آبجی جون و ننه جون با هم لفتن تیکیه ( با هم رفتن تکیه).خیلی یه جولی ( یه جوری) بود. یهنی هجیب بود.آخه هجیب هم نبودا.پیسته نمی تونه دلُست حلفشو بهیان کنه (حرفشو درست بیان کنه).همه چیز مکشی بود.البته قلمز هم بود , یه کمی هم بلاق.بوی ادکلن خاله جون ها هم میهومد.مامانی گفته بود آدم وقتی میله تیکیه نباید خودشو آلایش کنه و نباید خودشو بلاق و خوشدل کنه .باید ساده باشه.بابایی گلدالی با داداشی دهوا کلده ونگذاشته موهاشو تیغ تیغی بکنه اما توی تکیه همه چیز یه جولی بود.یکی نیست بگه آخه کودکی مثل پیسته دچال دوکانگی الزشی (دوگانگی ارزشی) میشود . بیشتل خاله جونها خودشونو بلاق کلده بودن .خوش عطل و بو هم بودن هین (عین) آلایشی بهداشتی.تازشم کفشاشون و چادلها (چادرها) و مانتوهاشون خیلی نظلمو جلب کلد.کفشای بلاااااق با هوار متر پاشنه از همونایی که پیسته خیلی دوست داله .

همه ی خاله جونها دو تا دو تا یا سه تا سه تا یا شایدم بیشتل با هم میز ملبع ( میز مربع) تشکیل داده بودن و حلف میزدند (حرف میزدند) .پیسته یواشکی گوش کلده اما به دلاهل امنیتی نمیشه دل این وبلاگ همومی بهیان کلد. یه همو جونی هم با لباس هجیب لفته بود اون بالا و هی میگفت : خواهلان هزیز ( عزیز) لطفا سکوت و نظم مجلس لو لعایت کنید اما خاله جونها گوش شنوا نداشتند.

بالاخله ( بالاخره) از دول یه سل و صدایی بلند شد.خاله جونها میز ملبع خود لا تلک کلدن ( خود را ترک کردن) .یکی میگفت هیات ابوالفضل هست یکی هم میگفت نه امام حسین.آخرش همون همو جونه توی بلند گو گفت هیات عاشقان امام حسین. دل این هنگام لفتال خاله جونها هیجان انگیز و گاهی هم لعب انگیز (رعب انگیز) بود .همه ی خولاکی ها ( خوراکیها) و حلفهاشون و تموم کلدن و یه دفه به دل تیکیه خیله ( به در تکیه خیره) شدند . ننه جون یه نگاهی به خاله جونها انداخت و گفت : لا اله الا الله .بهدش یه هالمه همو جونهای خوش عطل و بو در انواع و اقسام مختلف والد تیکیه شدند.همه ی لباسها مکشی بود و یه هالمه پلچم ( پرچم) و از این چیزا که نمیدونم اسمش چیه داشتند.خاله جونها همین طول میخ شده بودند و هموجونها هینهو ( عینهو) این مدل های پَشِـن (فشـن) که توی این کانالهای ممنوعه که مهسا اینا دالن والد میشدند .بهدش شلوع کلدند دستشون لو میزدند توی سـینه هاشون و یه همو جونی توی بلند گو یکی از آهنگ های همو بنگامین ( بنیامین)  لو میخوند اما خوب یه تفاوت هایی داشت که پیسته دلست متوجه نشد.همه ی همو ها با زنجیل و دستشون لوی بدنشون میزدندو خاله جونها با یه چشم گلیه میکلدند و با یک چشم به همو جونها نگاه میکلدند .تازشم داداشی جونمم دیدم که از همه جیگل تل بود.یه دختل خاله داشت به داداشی نگاه میکلد.پیسته دل یک حلکت انهتالی ( انتهاری) خودشو به دختل خاله رسوند  و سوال کلد : مگه خودت داداش و بابایی ندالی ؟! اون دختل خاله هم قلمز شد و گفت به تو چه !! هل چند پیسته منظولش و متوجه نشد. آخه جواب پیسته آله یا نه ( آره یا نه ) بود اما این دختر خاله جواب دیگه ای داد که پیسته متوجه نشد .

خلاصه اینکه تا آخل شب خاله ها چهار حالت: حلف زدن, گلیه کلدن, میخ شدن و نگاه کلدن لا از خود بلوز ( را از خود بروز ) میدادند و هموجونهای مختلف میآمدند و میلفتند.بهدش دیگه پیسته توی بغل مامانی خوابش بلد و چیزی نفهمید. نتیجه اینکه پیسته بالاخله مهنای سخت و دشوال عزادالی لا فهمید .

خب به نظر شما مخاطبان ارجمند , ما چطور به این زالو حالی کنیم که فقط به اندازه هیکلش بابت همین فضا و سایت و اعتبار هزینه کرده ایم؟؟ چطور حالی کنیم که در اوج فشار روحی و جسمی و سوزش چشم, جان آدم بالا می آید و کلی فسفر می سوزاند تا این قالب ها طراحی و کد نویسی شود؟ چطور حالی کنیم که آنقدر برای مخاطبان و مشتریان خود احترام قایلیم که گاهی روی ساده ترین افکت ها , متن ها و طرح ها کلی کار می کنیم تا مناسب شأن خوانندگان و مشتریان عزیز این وبلاگ شود, چطور حالی کنیم که انگل بودن و کپی کردن به اسم خود ,هنر نیست؟؟!! چطور حالی کنیم که شخصیت و فرهنگ تنها داشتن بلیط اتوبوس نیست؟ خب عزیز من وقتی از خود فکر و اندیشه و خلاقیت نداری مگر مجبوری این همه برق و وقت خودت را مصرف کنی؟

حالا ما هم ادعای شاخ فیل شکستن نداریم و اگر هدف نیز انتشار اندیشه ها و هنر ها باشد به کنار, طرف هم آدم معقول و مطمئنی باشد باز هم می شود چشم پوشی کرد ... اما متاسفانه صاحبان وبلاگ هایی این کار را می کنند که اکثر مطالبشان زرد و سطحی است... وبلاگ هایی که مشهور شدن به هر قیمت ممکن, نوعی ارزش برایشان محسوب می شود و حاضرند دروغ هایی به خورد مخاطبان دهند( اهانت به شعور خوانندگان ) تا به نظرشان موفق محسوب شوندو هر روز با گزارشی  از یک رمان گون در زندگی هندی شان به خنده می افتیم...این پدر مقدس و مادر روحانی , فردا هم حتما یه هاله نورانی دور سر خود احساس خواهند کرد...

یک نمونه جهت مطالعه چنین وبلاگ هایی وبلاگ همراز است که به عناوین مختلف و در چهره های گوناگون سعی در رسیدن به مطلب فوق الذکر دارد... همراز با ثبت وبلاگ های مختلف و مفت و مجانی بلاگفا در موضوعات مختلف این روزها در نظرش یکه تاز عرصه ی وبلاگ نویسی شده است... اما فکر نمی کرد با ثبت وبلاگی به دور از معرکه و کپی قالب های دیگران و فروش آنها و یک پیگیری ساده و قانونی مشتشان باز شود ..حتی خودشان نیز طاقت نیاورده و دست به اعتراف زدند و در شرایطی که ما هیچ نامی از کسی در همین روزنوشت سمت راست نبردیم خود را معرفی کردند و مصداقی از ضرب المثل معروف چوب را که بر میداریم گربه دزده حساب کار دستش میاد را برایمان مسجل کردندو برای تبرئه خود شخصی مجازی را از بستگان خود معرفی کرده و به عنوان کپی کننده ی قالب ها معرفی کردند ... اما مدارکی که در دست ماست که بعدا ارایه خواهد شد مانع از فریب خوردن ما می شود... کلی هم خط و نشان برایمان کشیده اند و به در و دیوار زده اند تا چهره ی ما را مخدوش کنند ...به آنها حق می دهم چون خود به خوبی میدانند که چه چیز هایی در ارتباط با آنها می دانیم....

همراز برای کسب شهرت و برخی مقاصد کودکانه ی دیگر که در این مقال نمی گنجد به کار هایی خلاف قانون دست می زند...شاید به این خاطر که بر بسیاری از مسایل مطالعه, هنر و پشتوانه ی فکری ندارد و چون مورد توجه واقع نمی شود و بنیان فکری و سواد روشن فکری لازم برای تاثیر بر دیگران را نداردناگزیر به نوع خاصی از "نمایش خود" و یا در واقع نوعی خود نمایی دست می زند که متاسفانه با خود فروشی هیچ تفاوتی ندارد , یک خود فروش نیز که از تن خود مایه می گذارد اغلب فاقد هنر و تخصص است. آیا به فرض می توان طراحی و قالب های کپی یا دزدیده شده توسط چنین فردی را قالب سازی یا هنر خواند؟ و آنرا با آثار و هنرهای ,طراحی که وقت و انرژی اش را روی این کار گذاشته مقایسه کرد؟؟؟ و از یک جنس دانست؟؟؟ و آیا هر بوریا بافی را می توان حریر باف خواند ؟یا پالان دوزها را هم اهل بخیه محسوب کرد؟!

از وبلاگ همراز معذرت می خواهم که او را به عنوان نمونه و مثال اینجا آوردم , نمونه هایی چون او زیادند و اینجا تنها به دلیل دم دست بودن به او اشاره شده است

ظاهراً هر چه بسياري از ما «ياسين» به گوش بعضي‌ها در مورد اخلاق ارتباطي مي‌خوانيم اشتباه است. ما بايد «تلقين» بخوانيم و براي طرف طلب آمرزش كنيم و اسم و فكر و حرف‌ها و وبلاگش را ببوسيم و بگذاريم كنار. شايد بهترين راه براي طرد آنهايي كه از راه وبلاگ مردم‌آزاري و شايد ارتزاق عقده مي‌كنند بي‌اعتنايي باشند. فردي كه جمعي به او بي‌اعتنايي كنند خود به خود يك فرد مرده است

.امضا ممدرضا

 رو نوشتی از شکوائیه تنظیم شده توسط وکیل مربوطه 

 باسمه تعالی

ریاست محترم دادسرای استان...

.سلام علیکم

 احتراما اینجانب ..............وکیل سرکار آقا و خانم................مدیریت سایت www.m4ndm.org بدینوسیله اعلام می دارم....

 1- .با توجه به این که منابع سایت موکلین بنده که قالبهای طراحی شده توسط تیم هنری ایشان می باشد و دارای سابقه ی ثبتی با شماره ی............می باشد توسط اشخاصی که ذیلا نام انها ذکر می شود به سرقت رفته و کپی برداری شده است.علی ای حال با استناد به ماده ی 1 و بند 1 ماده ی 2و مواد 3 و4 قانون حمایت حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان و ماده ی 1 قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای خواستار پیگرد ایشان هستم.

 2- به دلیل وجود قرارداد کتبی بین موکلین بنده و مشتریانشان از انجا که منابع مذکور توسط این اشخاص به فروش رفته و منافع معنوی موکلین من مورد تضییع واقع شده با استناد تبصره ی ماده ی 13 قانون اخیر تقاضای جبران خسارت از جانب متخلفین را خواهانم.

 3- ضمنا با توجه به این که پس از تذکر به متخلفین موکلین بنده با فحاشی از جانب ایشان روبرو شده اند به استنادماده ی 608 قانون مجازات اسلامی از محضر محترم دادگاه درخواست رسیدگی و مجازات ایشان را دارم.

                                                                                                            با تجدید احترام  

پ.ن1: اگر از این پس راجب وبلاگ من و ممد بدون آنکه دهان خود را آب بکشید یاوه بافی کنید پیشنهاد می کنم بهترین وکیلی که در ولایت خود سراغ دارید را برای تبرئه ی خود از جرایم الکترونیکی به کار گیرید... ما دیگر شنونده ی حرف های شما نیستیم و برای اطلاعات بیشترتان در صورتی که مایل باشید شماره ی دفتر وکیلم را برایتان ایمیل میکنم.

 پ.ن2 : توجه داشته باشین امکانات این سایت به ما اجازه میده تمامی فعالیت ها درون سایت رو کاملا پیگیری کنیم .تمامی آی پی ها و فعالیت ها به صورت لحظه ای در سرور ثبت میشه و همیشه به صورت مستدل قابل ارائه هستند.همین طور آی پی ها قابل پیگری و ردگیری به طور مشخص هستند.( قابل توجه اونها که یک نفر هستند اما نقش سیاهی لشکر رو بازی میکنند و یا حرمت شکنی میکنند و کارهایی از این قبیل ...)

یک سال دیگه هم گذشت و این بچه ی ما دو سالش تموم شد و وارد سومین سال حیاتش شد  درست 2 سال پیش تو یه شب سرد پاییزی تو همچین حال و هوایی من و ممد رو زاییدیم...  باور بفرمایید این بچه پدرینمون رو درآورد تا به اینجا برسه اما حالا نیشستیم و داریم هزشو می بریم.
یه شب که منو سلطان بانو نیشسته بودیم کنار هم و در یک خلصه ی عرفان انگونی فرو رفته بودیم و در کنار یک قوری دو تا لیوان از نوع دسته دارش که فضای رمانتیکی به محیط داده بودند گل میگفتیم و گل میشنفتیم ناگهان درد جانکاهی را در ناحیه مخ احساس کردیم٬ اولش فکر کردیم چاییش مونده بوده و مسموم شدیم اما بعد ها فهمیدیم این کودک من و ممد بوده که تا حدی از موندن تو ذهن ما خسته شده بود و از اینکه لای اون همه آب و مواد چسبونکی هیکلش نوچ شده بوده عذاب روحی شدیدی متحمل شده بود و با توجه به اونکه تو اون تاریکی باطری چراغ قوه اش هم ته کشیده بوده و نفس کشیدنش به شماره افتاده بود کفری شده و با حرکات دست و پا خودشو به در دیوار میکوفیده بلکه خلاص شه و البته همین حرکات اخیر سبب درد در کله ی ما شده بود مام زاییدیمشو ولش دادیم این وسط که الان با کمی تفاوت در شکل و سایز و شعور در خدمت شماست...!!
از اینکه خون دلها برایش خوردیم میگذریم و به درسها و دوستیهایی که به ما داد میرسیم از اینکه از یه گوشه طلوع کرد و میون کارای ما سرک کشید... یه مدت که باهاش زندگی کردیم دیدیم  این بچه انگار یه جور دیگه اس... یه جورایی خیلی پاکه خیلی با زندگی واقعی فرق داره ..اصلا یه جوری شد که دیگه خیلی حرف ما رو نمیخوند و خودش روشو به سمت حقیقت در هر کجا و هر زمان میچرخوند ...مام تصمیم گرفتیم نگهش داریم واسه همیشه پیش خودمون تا با ما بمونه نه به اون نشون که خود را حقیقت بپنداریم و نه حتی به آن توهم که روی خودمون رو مثل این کوچولو به سمت حقیقت بدونیم بلکه به نشان آرزویی که در سویدای قلبمون شروع به رشد کرده بود که ای کاش میتونستیم آنگونه باشیم...
حالا اینبار دلم میخواد بیشتر به جای من و ممد از پدید آورندگانش حرف بزنم... خیلی قبلترا وقتی می دیدم روی جلد کتاب یا تو شناسنامه کتابی نوشته پدید آورندگان این کتاب فلان و فلانی بودند کلی تو دلم ذوق مرگ می شدم که چقدر کلمه ی پدید آورندگان از مولفان زیباتره... اما اینبار که این کلمه رو دیدم ناگهان یه چیزی قارپی به ذهنم حمله کرد و بند دلمو جرواجر کرد و اون اینکه واقعا پدیدآورندگان این وبلاگ چه کسانی هستند؟ خیلی قبلتر از فلان و فلانی . شاید برگرده به آغاز پیدایش جهان و پدیده های مجازی تو اون! آیا میدونید پدید اومدن این کتاب کی به انتها می رسه؟ وقتی  آخرین نفر این وبلاگ رو باز کنه و اون رو بخونه, تازه اون موقع شاید پدید اومدن این وبلاگ به انتها برسه.
پس برآن شدیم تا جایی که عقلمون میرسه و جای نوشتن داریم, یادی و سپاسی از پدید آورندگان گذشته, حال و آینده ی من و ممد کنیم. برای این منظور از آخر شروع می کنیم .
*تویی که این صفحه رو الان جلو روت داری, یا اون رو خوندی یا میخوای بخونی. از تو سپاسگزاریم چون پدید آمدن این کتاب با خوندن تو کامل می شه.

*سپاسی از تمومی برو بچه های من و ممد همونایی که این بغل سمت چپ اسمشون رو ردیف کردیم از الف تا ی ... که خالصانه به من و ممد عشق ورزیدند و و هرکدام سهم بزرگی در پدیدآوردنش داشته اند که اگر اینان نبودند منو ممدی هم الان نبود که جشن دو سالگی اش را بگیرد.

سپاسی از مادر بزرگوار من و ممد , سلطان بانوی نازنین که چون مادری واقعی شبها و روزها با تمامی عشقش از این کودک مراقبت کرده و میکند و چشمهای زیبایش را حتی یک لحظه بر آن مبست... دست مریزاد ... امروز نتیجه ی آن همه تلاشت به تمامی در مقابل چشمانت گشوده است ...

یادی هم می کنیم از همه ی معلم هایمان که اندیشیدن را به ما آموختند (و حیف که ما خوب نیاموختیم). از آنها بیشتر از همه متشکریم.

و نهایت, سپاس خدای را که پدیدآورنده ی همه ی پدیده ها و پدیدآورندگان است.

ماندگاریم به ماندنتان
امضا:
پدیدآورندگان