درود بر یکایک جیگران و مخاطبان ریز و درشت این چار دیواری خشت و گلی...!
چندیست که روزگار نافرم خفتمان کرده و بوی کاه نم خورده از این خرابه نوازشگر بینی خوش فرم و مبارکتان نشده.... !
به جایی رسیده ایم که بند جیگرمان دگر به مویی بند است و هر لحظه امکان جر خوردنش دور از ذهن نیست ... شبها هنوز پلکهایمان گرم نشده افکاری نهیلیسمی به مغز تهی و سردمان هجوم آورده و تا خود صبح رباعیاتی از خیام نیشابوری زیر لب زمزمه می کنیم و به یاد شریعتی بزرگ قلم به دست می گیریم و لیوان دسته دارمان را تا خرخره از چایی تازه دم و خوش عطر مادر پر کرده و پشت میز می نشینیم و در فضایی کاملا رمانتیک که پر شده از عطر صدای استاد شجریان آنقدر می نویسیم و خط می زنیم تا با نوازش دستان خورشید بر خیزیم و به دنبال بدتر از دیروزها روانه شویم...!!!!!
چه کنم که دگر حال از خاطر سردم پاک شده است و از ترس فردا در دیروزم فرو می روم....!!!
پ.ن: روزگار, روزگار گربه نره ایست...! مراقب پنجولهای نرم آدمهاش باشید..!!!
پ.پ.ن: ادامه سفرنامه رو فراموش نکردم...فقط...اندکی سکوت....!!!! لـَختی تامل...!!!!!