By سلطان بانو on December 7, 2006 10:13 PM
نه اینکه خطر در کمین دانشجو بودنمان است، که کار ما از خطر گذشته و دانشجوبودنمان را در نبودنمان معنا کرده اند .و امروز از سرِ زنده بودن دانشگاه،فریاد زنده بودن مان را بر سر آنانی خواهیم کشید که تیشه کهنه و پوسیده خویش را به ریشه های جوان اما تنومند دانشگاه فرود آورده اند.و با نگاه بر معصومیت اکبر محمدی، و با نگاه بر دشنه فرود آمده در سبزوار، و با نگاه بر جولان سفیر مرگ در دانشگاه های علم و صنعت و علامه، و با یادآوری ستاره های نشسته بر سینه دانشجویان و خطوط قرمزتر از همیشه نظام... و با یادآوری ستاره های نشسته بر سینه دانشجویان و خطوط قرمزتر از همیشه نظام با یادآوری تصفیه اساتید مستقل و زرخرید آزادی و استقلال دانشگاهیان و در آرزوی آزادی و استقلال برای دانشگاه امروز فریاد بر می آوریم که دانشگاه زنده است.
دیروز در ۱۵ آذر ماه یک هزار و سیصد و هشتاد و پنج دانشجویان با تجمع خود در دانشگاه تهران حماسه ای آفریدند و ایرانی بودنمان را فریاد زدند...
بخوانید این حماسه را
نظر شما در ارتباط با این مطلب چیست؟
