فقط حواسشون به یک سری منافع کوچیک خودشونه که از دست ندن و تا آخر عمر فقط تنها فکر و ذکرشون شوهر و بچشونه و فکر نمیکنن که چه حقی در زندگی ازشون ضایع شده. درست آدم باید به فکر شوهر و بچشم باشه اما باید یادشم باشه که اول از همه عضوی از اجتماعه که حقوقی داره و تنها کارش تو زندگی کُلفتی بی جیره و مواجب نیست. از دوستای نزدیک دیگه انتظار نداشتم که منو تنها بذارن. حالا خوبه همتون 24 ساعته توی اینترنت پلاسین .چی میشد گاهی یک سری هم به من و فروم که مظحکه ی خاص و عام شده میزدین. حالا نمی یومدین کار داشتین نمیشد اون لوگوی حمایتی رو لااقل میزدین تو وبلاگتون.اصلا ازتون انتظار نداشتنم انقدر بی بخارو تنبل باشین. حالا نمیخواد ناراحت بشین .من فعلا عصبی هستم ولی یک کوچولو به حقوق از دست رفتتون به علت سهل انگاری فکر کنین. من فکر کردم شاید نمیدونین چطور باید در فروم مطلب ایجاد کنین واسه همین یک مطلب آموزشی توی فروم ایجاد کردم اینم لینکش. منتظرتونم !!!