از نظر من هر چی بوده گذشته و حالا این مهمه که خاله دوباره شروع کرده مثل سابق با همون قدرت و در این آدرس . امیدوارم که موفق باشی عزیز دلم.

پ. ن : در مورد اون بازی بعدا پست میذارم.قابل توجه مشتاقان.

به به به یه شب بلند زمستونی. سوز و سرمای برفی,آجیل و میوه های آبدار و خوش بر و رو .دلای نزدیک بهم از عشق.آهنگای سنتی و بوی هندونه که تموم خونه و آشپزخونه و رو پر کرده.صدای گر گر آتیش توی شومینه.صدای سرفه های آقاجون از اون اتاق که داره خودشو واسه حافظ خونی آماده میکنه. اینا همش واسه من و ممد رنگ یلدا (چله) داره.یلدای همتون مبارک .خوب بخورین و خوب بخندین که از این شبای قشنگ کم پبدا میشه.شنیدم تهران برف اومده بابا ایوالا بازم دل شما تهرانیا. اصفهان که هنوز خبری نشده. میترسم امسال خشکسالی بشه.همش تقصیر این پیرمرد, پیرزناست .بیخود نمیگم که یه ذره صبر کنید.چند روز پیش رفته بودم کتابفروشی, فروشندش یه پیرمرده ,داشت به یه دختر خانوم میگفت الحمدلله که امروز نه برف اومد نه بارون و نه باد راحت اومدیم و رفتیم !!! یادمه مادربزگ خدا بیامرزم هم اگه بارون و برف میومد کلی شاکی میشدو فقط آرزوی روز آفتابی میکرد. خوب ما هم بالاخره پیر میشیم و عبور و مرور برامون سخت میشه اما تو رو خدا بیاین روزای بارونی و برفی بشینیم توی خونه هامون و هی دعای خشکسالی نکنیم .

امروز عیده.عید قربان همیشه منو یاد ابراهیم میندازه .مرد بزرگ و پیامبر خدا .ایستاده در برابر ظلم تا پای جان.عیدتون مبارک.

توصیه های ایمنی : عزیزم مگه مجبوری انقد بخوری که عیدت عزا بشه حالا درسته شب چلست اما دلیل نمیشه که خودتو بترکونی اونم خونه فامیل که اصلا آبرو حیثیت خانواده رو ببری.آفرین از همه چیز یه کم بخور تا ظرفیتت تکمیل بشه.

پ ن : این نوشته ی خانوم کوچولو قوانین خوبی در مورد اینترنت رو تذکر داده که فکر کنم خوندنش خالی از لطف نباشه.

پ ن دو : داداش سهیل به مناسبت شب یلدا مراسم حافظ خونی دارن که میتونین از طریق این لینک برین و شرکت کنین.

مدتی بود که خانومی آماتور از طرح بعضی از قالب های من و ممد و تعدادی طراح دیگه کپی میکرد .کپی که نمیشه گفت چون کپی مطابق اصل و حرفه ای انجام میشه این کار در واقع میشه گفت نوعی تقلید  ناشیانه بود.از اونجا که این قالبها از حفاظت قانونی برخوردار بودند با مشورتی که با وکیلم داشتم تصمیم گرفتیم این کار رو مورد پیگرد قانونی قرار بدیم. آی پی مورد نظر پیگری شد و و اطلاعات لازم در مورد اون خانم بدست اومد .البته به صورت کاملا قانونی. اون چیزایی هم که بدست اومد خیلی جالب و تا حدودی باورنکردنی و خیلی هم خنده دار بود .به پیشنهاد وکیلم از پیگری شکایت انصراف دادم.چون چیزایی در مورد اون فرد متوجه شدم که بسیار برام خنده دار بود و اون فرد انقدر در نظرم حقیر و کوچیک اومد که دیدم حتی ارزش شکلایت خشک و خالی رو هم نداره. البته ظاهر حقیقی اون فرد  در دنیای واقعی و انواع و اقسام چاخان هاش در اوناع و اقسام وبلاگ برام رو شد ( تا حدودی هم در دنیای واقعی کاراگاه بازی کردم که نتایج بیسار بیسار جالبی بدست اومد).همه ی وبلاگهاش همه ی شخصیت هایی که برای خودش خلق کرده ,همه ی حرف های ضد و نقیضش و همه ی ننه من قریبم بازیاش .و اینم فهمیدم که واقعا در دنیای اینترنت چقدر آدم بیمار و روانی پیدا میشن. 

امشب باز از اون شباست که این دل من توی جاش بند نمیشه و هی همینجووور هیجان ازش فوران میکنه. وای خدا جونم الههی دورت بگردم که انقد خوبی . وقتی ماه رمضون میخواد شروع بشه من همینطوری میشم.دل تو دلم بند نیست البته امسال یه هیجان به طور همزمان اضافه شده .اگه بگم نمیخندین ؟ با اینکه من چندین سال از کلاس اولی بودنم میگذره اما هنوزم که هنوزه هر سال وقتی میخواد اول مهر بشه دلم قیلی ویلی میشه.دلم مداد و پاکن و دفتر نو میخواد.یه مانتوی تمیز اتو کشیده که هنوز بوی رنگ میده.یه کیف که اونم هنوز بوی چرم میده. دوست دارم پاکنم از هر سال بزرگتر و رنگ وارنگتر باشه.دلم میخواد دوباره یه بسته گچ بخرم و وقتی خانوم معلمم از کلاس میره بیرون تموم تخته سیاه و نقاشی بکشم.حتی دلم قاضی نون پنیر مادر و میخواد که همیشه به زور میذاشت توی کیفم.هوا یه کوچولو خنک شده دم دمای صبح که انگار خوده پاییزه .دو تا نفس عمیییییق بکش اونوقت میفهمی چی میگم.

وای بذار چشمامو ببندم و هر کلمه ای که میاد تو ذهنم و تایپ کنم.صبح زود ( صبح که نمیشه گفت , سحر) ساعت زنگ میزنه .خوابی حال بیدار شدن و نداری .مادر پا میشه.کتری و پر آب میکنه و کم کمک چایی رو دم میکنه .بعد بابا میاد و بیدارت میکنه .مگه نمیخوای روزه بگیری ؟؟ با چشمای پر خواب میری سحری بخوری که یکدفعه همه رو میبینی : آبجی , مامان , بابا و داداش.کم کم پلکات از هم باز میشه و به زور چند تا لقمه میچپونی تو دهنت.هول هولکی آب میخوری و مسواک میزنی و صدای موذن.. یه نفس عمیق .اذان و گفتن.سفره ی افطار که دیگه نگو .چشات همش چهار تا میبینه و از گشنگی دیگه نمیخوای حتی لبات و بجنبونی.با اینکه از صبح تا حالا هی به خودت وعده ی این غذا و اون غذا رو میدادی وقتی اذان میگن دلت هیچ چیز نمیخواد جز اینکه یه لحظه از سر خدایی بهت نگاه کنه و بگه نگا کنین این همون بنده ی آتیشپاره ی منه ...

از همون اول خودشو یه جورایی توی سِپ... و بـَس...جا کرده بود.از همین طریق توی این چند سال کلی مال و منال بدست آورده بود. یه جورایی چند تاچند تا ماشین میخرید اونم از اوناش.خونه ی آنچنانی .یه سوپری بالای شهر.از یه طرف راننده تاکسی هم بود! از طرف دیگه میگفت استعفا دادم.خلاصه ما که نفهمیدیم چیکاره بود.فقط میفهمیدیم هر روز پولدارتر میشه .البته سن و سالی نداره,40 چهل و پنج سال.بچه هاش خیلی براش عزیزن اینم که میدونین خصیصه ی آدماست.همه چیز واسه بچه هاش فراهمه .از شیر مرغ تا جون آدمیزاد.یکی از دختراش یه موبایلی داشت ...با انگشتات بازی میکرد.بیچاره بلد نبود چطوری باهاش کار کنه از بس دم و دستگاه داشت .اومده بود خونه ی ما یادش بدم. خیلی سخته یه عمر واسه پول هر کاری بکنی ( هر کاری) و بعد که بدستش آوردی دیگه نتونی ازش استفاده کنی.خیلی سخته .فکرشو بکن..دخترت یه بیماری روانی بیاد سراغش که راه علاجی هم نداره.هر چند وقت یه بار شبها مجبور بشی اونو به زور ببری توی بیمارستان قسمت بیماران روان و اعصاب بستری کنی تا آخر شب به قرص و دوا ببندیش تا یه کم آروم شه و بعد سلانه سلانه و نگران برای دفعه ی بعد برگردی خونه.این کارو مجبوری واسه جیگر گوشت بکنی کسی که یه عمر سالم بوده و یهو اینطور شده.

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود غیر از خدا هیچکس نبود.زیر آسمون آبی یه شهر بود که نه کوچیک بود و نه بزرگ.مردم شهر از دو دسته تجاوز نمیکردند, عاقبتشون هم همیشه یه چیز بود . دسته اول همیشه خلاق بودند.همیشه فکرای نو  توی ذهنشون جرقه میزد.با فکرشون به زندگیشون رنگ میدادند.هیچ لحظه ای از زندگیشون مثل لحظه ی قبل نبود.به چیزای کوچیک توجه میکردن و با همون نقاط ریز به موفقیت های بزرگ میرسیدند, خوب زندگی میکردند و از فکر خوبشون سود خوبی هم  بدست می آوردند.این کارو به بچه هاشون یاد میدادن و از اونا میخواستن که همینطور زندگی کنند.دسته ی دوم: این دسته همیشه فکر میکردن که دسته ی اول جزو از ما بهترون هستند.همیشه در حال کینه توزی و حسادت نسبت به گروه اول بودن.هیچوقت زحمت فکر کردن به خودشون نمیدادن و فکر میکردن اگر همون کارهایی رو که گروه اول انجام دادن و انجام بدن به همون موفقیت میرسند.اونا سعی میکردن همه ی خلاقیت های گروه اول رو رو نوشت کنن.همه چیز و کپی میکردن و وقتی با شکست رو به رو میشدند هرگز حاضر نبودن قبول کنن که طرز فکرشون اشتباهشه و باز به کار رو نوشت ادامه میدادن.اونا گاهی موفقیت های کوچیکی بدست می آوردن اما هیچ وقت موفقیتشون و سودشون مثل گروه اول نبود.اونا با اشتیاق تجربه ی اشتباهشون رو در اختیار بچه هاشون میذاشتن و بچه ها هم دقیقا همون اشتباهات و تکرار میکردند.

 دموکراسی یعنی:

من میگم

تو میگی

اون به من و تو گوش میده

دیکتاتوری یعنی :

من میگم

تو میگی

اون میگه ... لقتون

ولایت مطلقه فقیه یعنی :

من میگم

تو میگی

اون ...بی خیال اون شما اصلا کی باشید که بخواید باسه اون حرف بزنید هان ؟ بدم همینجوری مرامی یه دویست تا شلاقتون بزنن تا آدم شین بفهمین ولایت مطلقه فقیه یعنی چی ؟

آخ آخ قوزک پام شکست.فکر کنم این تاول اولین در نوع خودش باشه ! آهای تاکسی , تاکسی مستقیم.آقا مستقیم.حتما نشنیده. وای چقدر آدم منتظره اگه تاکسی اومد باید پیش دستی کنم برم جلو.اون آقاهه و خانومشو نگاه کن.آخه آقا نمیگی وسط خیابون واستادی یکی میاد زن و بچت و زیر میگیره. ! یکی دیگه اومد .مستقیــــــم.آقا مستقیم. ای بابا چرا سوار نمیکنه. یعنی چی ؟! حتما آژانس بوده.جل الخالق از کی تا حالا تاکسی نارنجی آژانس شده!!! خوب حالا تاکسی قحطی نیست که.این هوا چقدر گرمه.تلف شدم. صبر کن ببینم یه آبسرد کن این طرفا بود.آهاا اونجاست.برم یه آبی بخورم و الا حتما گرمازده میشم.آخیش جیگرم خنک شد.این دو دقیقه ما نبودیم چقدر شلوغ شد اینجا. اوه یه تاکسی.تاکسییی تاکسی. تاکسسیی وااااا چرا ترمز نمیکنه ؟! حالا من هیچی اون خانواده رو هم سوار نکرد.امروز چی شده اینجا !!! ساعت چنده ؟ وای خدا جونممم دیرم شد.باید دربستی بگیرم.اینجوری نمیشه.آقا دربست .تاکسیی دریست.هی آقااا میگم دربست. من حتما دارم خواب میبینم.تا همین چند روز پیش میگفتی دربست رو سر آدمو میبردن! یعنی چی !؟ اصلا متوجه نمیشم.آقااا تاکسیی جون مادرت دربست.وایسا. چرا اینا همشون خالی اند.با این همه مسافر.اصلا سر در نمیارم.دربست دربست آقا ااا . " آویزون به ماشین : آقا من بیشتر از کرایه دربستی میدم جون مادرت منو ببر دیرم شد .تاکسی : پدال گازو فشار میده و دددده برو " .این حتما یه کابوسه.صبر کن یه نیشکون از خودم بگیرم آخخخ. نه بابا بیدارم.حالا چیکار کنم . باید تا اون آژانس پیاده برم.خدایاااا.. نمیفهمم اونا اعتصابن ؟ یا اینکه میخوان مردم و دق بدن.

 من مست و تو دیوانه,ما را که برد خانه

صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه

در شــهر یکی کس را هشیـــــار نمیبینم

 هریک بتر از دیگر, شوریـــــــده و دیوانه

جــــــــانا به خرابات آ, تا لذت جان بینـــی

جان را چه خوشی باشد بی صحبت جانانه

هرگوشه یکی مستی, دستی زده بر دستی

وان ســــــاقی هر هستی با ساغر شاهانه

ای لولی بربط زن, تو مســــــت تری یا من

ای پیش تو چو مستی, افسون من افسانه...

مولوی

بلاگفا جان ما دیگه رفتیم. ذره ی آخر بار و بندیلمون رو هم جا به جا کردیم. خونه ی نو اصلا مثل تو نیست .ولی بوی تو رو میده .یه کمی گـَل و گشاد تره .همچین دم و دستگا شم بیشتره.دلمون نمیخواست تو رو ول کنیم و بریم به امون خدا اما خوب خودت اینجور خواستی.مهموناتو دوست نداشتی. هر روز یه بامبول جدید! ما هم مجبور و از همه جا رونده. اما خدایی از اینکه اینطوری ولت کردم اصلا ناراحت نیستم. حداقلش مجبور نیستیم اون تبلیغت و که عین جیغ بنفش بود و تحمل کنیم .زت زیاد .امیدوارم یه دستی تو خودت ببری و یه کمی آدم بشی.

القصه , یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود یه ماجراهای من و ممدی بود که کارش و از سر گرفته بود.میخواست از نو شروع کنه و با کمک اسپانسر مهربونش همه چیزو از نو شروع کرد. البته نه همچین از نوی نو اما یه جورایی هم همه چیز نوی نو.روز بخصوصی برای نو شدن انتخاب کرد.روز تولد ممد. بعدشم گفت بسم ا... آستینا و پشت گیوه هاشو زد بالا .

تقریبا تمام قسمتهای وبلاگ و کامل کردیم.اگه ریز کاری دیگه ای به ذهنم رسید دوباره تکمیل میکنم .منتظر انتقادات و پیشنهادات با ارزش شما دوستان هم هستیم. قسمت قالبهای رایگان هم داره کم کمَک تغییراتی میکنه. که وقتی انجام شد براتون توضیح میدم .قسمت خبرگزاری کیلویی : میخوایم کلا تغییرش بدیم. اونم به موقش خدمتتون عرض میکنم .میخواستم برای این پست توی وبلاگ اصلی مطلب بنویسم از دست این پسته خانوم... راستش جرات نکردم.یه وقت دیدی شبانه به خاطر یه پست زودتر ودیر تر من و ممد و به قتل میرسونه ! خیلی دلش واسه نوشتن پر پر شده.50 تا مطلب هم آماده کرده !! هی میگه پس من کی آپ کنم ( با عصبانیت میگه ها).اگه حرف و حدیث یا سوالی بود تو کامنتا جواب میدم..

داستان تخیلی. کمی به این دو کلمه فکر کنید .اولین چیزی که به ذهنتان میرسد چیست؟ اصلا از این کلمه خوشتان می آید یا اینکه فکر میکنید چیز مزخرفی است. تخیل تا چه حد اهمیت دارد و تا چه حد برای انسان مفید است.یکی با شنیدن این کلمه داستان های علمی فضایی را تصور میکند و یکی دیگر افسانه های قدیمی را در ذهنش تدایی میکند. چیزی که اصلا وجود ندارد و زاییده ی افکار انسان است. زاییده ی افکار.افکار انسان از کجا سرچشمه میگیرد .جایی که کسی نمیداند کجاست و از چه به وجود آمده. هر چیزی که هست برای مدتی هم که شده انسان را از این عالم دور میکند .همین تخیل گاهی باعث به وجود آمدن هزاران اختراع گردیده.پس از جهاتی میتواند مفید باشد.در مورد خودم باید بگم که خیلی به تخیل علاقه دارم.فکر کردن به ناکجا آباد ها و فکر کردن به موجوداتی که ممکن است انسان هم نباشند.خیلی جالب و لذت بخشه خلق کردن.خلق چیزی که وجود نداره. شما چطور؟ شما دوست دارید؟ اگه دوست دارید چطور داستانهای تخیلی رو میپسندید ؟ توضیح بدید.قصد دارم یک گروه جدید به نام داستان به وبلاگمون اضافه کنم و در اون افکارم و خالی کنم.شما قبول میکنید ؟